Metabolik sendromda inflamasyon ve oksidatif stres
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, TIP FAKÜLTESİ, BİYOKİMYA ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2012
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BERNA ERYÜRÜK
Danışman: MİNE İNAL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Eryürük, B. .Metabolik Sendrom'da İnflamasyon ve Oksidatif Stres, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Biyokimya Tezi. Eskişehir 2012. Metabolik Sendrom dünyada ve Türkiye'de giderek daha fazla sayıda insanı etkileyen önemli bir morbidite nedenidir. Metabolik sendrom, birden fazla kardiyovasküler risk faktörünün kümelendiği hastalıklar grubudur ve metabolik sendromun başlıca bileşenleri hiperglisemi, hipertansiyon, viseral obezite, hipertrigliseridemi ve düşük HDL kolesterol olarak sıralanır. İnflamasyon ve Oksidatif stres; ateroskleroz, diyabet, hipertrigliseridemi, obezite gibi metabolik sendromda tanımlanan risk faktörlerinin patogenezinde önemli bir rol oynamaktadır. Biz bu tez çalısmasında oksidatif hasarın ve inflamasyonun metabolik sendrom patogenezindeki olası rolünü incelemeyi amaçladık. Çalışma grubu olarak G1: Tip II diyabeti olan metabolik sendromlu hastalar (n=20), G2: Diyabeti olmayan metabolik sendromlu hastalar (n=13), G3: Tip II Diyabet hastaları (n=19), G4: Kontrol grubu: 20 sağlıklı erişkin seçildi. Hasta ve kontrol grubu serumlarında glukoz, HDL-K, LDL-K, TG, malondialdehit , nitrik oksit, hs-CRP ve plazma fibrinojen düzeyleri ölçüldü. Hasta gruplarında malondialdehit,fibrinojen ve hs-CRP düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde yüksek bulundu. Hasta grubu serum NO düzeyleri ise kontrol grubuna göre anlamlı derecede düşüktü. Fibrinojen düzeyleri kontrol grubuyla karşılaştırıldığında hasta grubunda anlamlı düzeyde yüksekti fakat hasta grupları arasında anlamlı fark bulunmadı. hs-CRP düzeyi kontrol grubunda düşük, hasta gruplarında yüksek bulundu, en yüksek değerler G2'de tespit edilirken risk sınıflaması yapıldığında orta ve yüksek riskli hastalar G3'te yoğunlaştı . NO düzeyi kontrol grubunda daha yüksek bulunurken MDA düzeyleri ise kontrol grubunda düşük bulundu. Bu sonuçlar metabolik sendrom patogenezinde inflamasyon ve oksidatif stres ile lipid.peroksidasyonunun rolü olabileceğini ve buna bağlı olarak NO düzeylerinde de anlamlı değişiklikler oluştuğunu ve aynı zamanda koagülasyon eğiliminde artış nedeniyle fibrinojen düzeylerinin de arttığını düşündürmektedir.Anahtar Kelimeler: MDA, NO, Fibrinojen, hs-CRP.