Yapıların Algılanmasında Mimari Üslup Rolünün Kilise Ve Külliye Üzerinden İncelenmesi
JIA JOURNAL (IJIIA) Uluslararası Disiplinlerarası ve Kültürlerarası Sanat Dergisi, cilt.4, sa.2, ss.109-123, 2019 (Hakemli Dergi)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 4 Sayı: 2
- Basım Tarihi: 2019
- Dergi Adı: JIA JOURNAL (IJIIA) Uluslararası Disiplinlerarası ve Kültürlerarası Sanat Dergisi
- Derginin Tarandığı İndeksler: Other Indexes
- Sayfa Sayıları: ss.109-123
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
İletişim, insanoğlunun kendisini toplumsal bir varlık olarak var ettiğinden bu yana sürmektedir.
Birçok şekilde gerçekleşen iletişimin en temel düzeyi dildir. Mimari iletişimde de bu dili, yapıların
mimari üslubu ortaya koymaktadır. Kendine ait üslubu olan bir yapının kendine ait bir karakteri var
demektir. Karakteri belli olan bir yapının sergilediği davranış ve kullanıcısının takındığı davranışlar
da bu doğrultuda gelişmektedir. Yapının mimari üslubu karşısında, insanın mekânı algılayışı da
değişmektedir. Mekânın ifadesine bağlı olarak kullanıcısının davranışlarında yönlendirmeler ve
bunun yanı sıra kısıtlanmalar yaşanmaktadır. Mimari dilin yapıya kattığı atmosfer bu tür davranışların
yönlendirmelerini ve duyguları güçlendirmektedir. Kullanıcının yapıyı bütünüyle algılamasında ve
deneyimlemesinde, yapının işlevi ve karşı tarafa vermek istediği mesaj öncü olmaktadır. İşlevin ve
mesajın tam anlamıyla karşı tarafa iletilmesinde, mimari bir yapının somut ve soyut olguları bir arada
tutan bütün olarak davranması önemli bir faktördür. Verilmek istenen etki, mimari ögelerin bağımsız
olarak algılanmasıyla değil, bu ögelerin bir araya gelmesiyle anlam kazanmaktadır. İşlevi ibadet
olan kilise ve külliyelerde kullanıcının mekân içerisindeki tavırlarının birbirinden farklı olması, bu
durumu ispatlayan bir örnek olmaktadır. Farklı mimari dile sahip olan bu farklı iki yapı tipinin verdiği
mesaj farklı olduğundan, insanlar tarafından algılanması da ibadet yeri olarak sınırlı kalmayacaktır.
Bu sınırı eriten mimari üslup, mimari iletişimin farklı dillerini oluşturarak algılamadaki farklılığı
oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında, bu farklılıkların neler olabileceğini ve bunlara hangi mimari
ögelerin sebep olduğunu saptamak amaçlanmıştır. Bu durumu somutlamak için Gotik Kilise ve
Osmanlı Külliyesi üzerinden bir analiz çalışması yapılmıştır. Analiz çalışması kapsamında literatür
taraması, ve anket gerçekleştirilmiştir. Elde edilen verilerden çıkan sonuçlar tablo haline getirilerek
bu yapılar için yeni bir tanımlama ortaya konulmuştur.
Anahtar Kelimeler: Algı, Mekân Algısı, Mimari Üslup, Gotik Kilise, Osmanlı Külliyesi.