Mini kanallar içerisinde tek fazlı akış ve ısı taşınımının sayısal ve deneysel olarak incelenmesi


Doç. Dr. NİHAL UĞURLUBİLEK

Tez Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, Enerji-Termodinamik (Dr), Türkiye

Tez Danışmanı: İsmail Yalçın Uralcan

Tezin Onay Tarihi: 2007

Tezin Dili: Türkçe

Desteklendiği Program: Diğer

Özet:

Isı degistirme cihazlarının tasarımının ekonomi ve verimdeki öneminden dolayı

akademik ve endüstriyel sahadaki en önemli arastırma alanlarından biri ısı geçisini

iyilestirme olusturmaktadır. Isı geçisini iyilestirme, birim ısı geçis yüzeyinden ısı geçis

oranını artırmakla mümkündür. Isı geçisini iyilestirmenin çesitli yolları vardır.

yilestirme metotları ya ısı geçis yüzeyinin alanını ya türbülans seviyesini ya da akıskan

parçacıkları ile yüzey arasındaki ortalama temas süresini artırmayı amaçlar. Isı geçis

katsayısının artırılmasını amaçlayan tekniklerle karsılastırıldıgında uzatılmıs yüzeylerin

kullanımında oldugu gibi tek basına yüzey alanını artırmak daha çok malzeme

harcaması, imalat süreci ve ısı degistirme cihazı tarafından isgal edilen alanı gerektirir.

Bu çalısmada, daha uzun süreler boyunca ısı geçis yüzeyiyle temas halindeki akıskan

parçacıklarını korumayı amaçlayan iyilestirme teknigi test edilmistir, bu yüzden bir

yandan türbülans siddeti artırılırken ısı degistiricinin boru içindeki akıskanın gergin

durumu süresince daha fazla enerji degistirmesi saglanmıstır. Silindirik bir borudaki iç

akıs bu amacı test etmek için temel alınmıstır. Teknigin gelistirilmesinde ikinci adım,

boru içine es eksenli katı silindirik bir çubuk sokulması, böylelikle boru ve çubuk

arasında bir halka akıs olusturulmasıdır. Bu teknigin son adımı halka içine sıkı geçmis

helisel kanat eklenmesi ve dıs boru, silindirik çubuk ve helisel kanat arasında kusatılmıs

helisel kanal boyunca akısı yönlendirmektir. Bu amaçlar için ilk olarak belirli çap ve et

kalınlıklı bir boru kabul edilmistir. Daha sonra bes farklı çapa sahip katı silindirik

çubuk bu borunun içine es eksenli olarak yerlestirilmis ve halka akıs her bir tasarım için

test edilmistir. Son olarak helisel kanat halka bölgeye eklenmis ve etkisi gözlenmistir.

Helisel sargının adımı üç degisik degerde ayarlanırken kanat kalınlıgı sabit tutulmustur.

Kabul edilen tüm tasarımlar FLUENT yazılım paketi kullanılarak sayısal olarak analiz

edilmis olup deneysel olarak ta test edilmistir. Sonuçlar mini aralıklı akıs kanalları için

sayısal ve deneysel analizler arasında iyi bir uyum oldugunu göstermistir. Kanal

hidrolik çapı mikro aralıklara düsürüldügünde sayısal sonuçlar deneysel sonuçlardan

sapma gösterir, bu ise akıskan akısı ve ısı geçisine hükmeden fiziksel mekanizmalardaki

bir uyumsuzlugun isaretidir.