Amaç: Bu çalışma, renal hücreli karsinom (RCC) alt tiplerinin tanısında kantitatif çok fazlı çok dedektörlü bilgisayarlı tomografi (MDCT) kontrastlanma parametrelerinin uygulanabilirliğini belirlemeyi ve ayırt edici yeteneklerini değerlendirmeyi amaçladı. Yöntemler: Bu retrospektif çalışma, 2009–2013 yılları arasında histopatolojik olarak doğrulanmış RCC tanılı 72 hastayı içermektedir. Hastaların 58’i berrak hücreli RCC (ccRCC), 7’si papiller RCC ve 7’si kromofob RCC idi. Hastalarda çok fazlı MDCT ile kortikomedüller ve ekskrezyon fazı kontrastlanma farkı (ΔHU) ve standardize kontrastlanma oranları dahil kantitatif kontrastlanma parametreleri hesaplandı. Alt tipler için eşik değerleri receiver operating characteristic (ROC) eğrisi analizi ile belirlendi. Bulgular: Kortikomedüller ΔHU parametreleri tüm fazlar arasında en iyi performansı gösterdi. >47 HU’luk ΔHU eşik değeri, %93 duyarlılık, %100 özgüllük ve %94 doğruluk ile en yüksek tanısal performansı gösterdi. Standardize kortikomedüller kontrastlanma oranı >0,31 olduğunda %93 duyarlılık, %93 özgüllük ve %93 doğruluk olarak bulundu. Washout kontrastlanma paterni diğer parametrelerden daha düşük performans gösterdi (doğruluk %79, özgüllük %92). Kortikomedüller faz, ekskrezyon fazına kıyasla anlamlı derecede üstün performans gösterdi (p < 0.05). Sonuç: Çok fazlı MDCT’den elde edilen kantitatif kontrastlanma parametreleri, özellikle kortikomedüller fazda, ccRCC’yi non–berrak hücreli alt tiplerden ayırmada yüksek tanısal doğruluk sağlayan güçlü bir yöntem sunmaktadır. Bu bulgular, söz konusu parametrelerin rutin klinik uygulamaya entegrasyonunu desteklemektedir.
Purpose:This study aimed to determine the applicability of quantitative multiphase multidetector computed tomography (MDCT) enhancement parameters for diagnosing renal cell carcinoma (RCC) subtypes and evaluate their discriminating capability. Methods: This retrospective study included 72 patients with histopathologically confirmed RCC from 2009 to 2013. The patients included 58 with clear-cell RCC (ccRCC), 7 with papillary RCC, and 7 with chromophobe RCC. Patients underwent multiphase MDCT for quantitative enhancement parameter calculations, including corticomedullary and excretory enhancement difference (ΔHU) and standardized enhancement ratios. Cutoff values for subtypes were determined using receiver operating characteristic (ROC) curve analysis. Results: Corticomedullary ΔHU parameters showed best performance across all phases. The highest sensitivity, specificity, and accuracy (sensitivity 93%, specificity 100%, accuracy 94%) were associated with a ΔHU cutoff of > 47 HU. A standardized corticomedullary enhancement ratio of > 0.31 yielded 93% sensitivity, 93% specificity, and 93% accuracy. The washout enhancement pattern showed lower performance, with 79% accuracy and 92% specificity. The corticomedullary phase performed significantly better than the excretory phase (p<0.05). Conclusion: Quantitative enhancement parameters from multiphase MDCT, particularly during the corticomedullary phase, provide a robust method for distinguishing ccRCC from non–clear cell subtypes with high diagnostic accuracy, supporting their routine clinical integration.
