Tıp Fakültesi Öğrencilerinde Problemli Yapay Zeka Kullanımı ve Psikososyal Yordayıcıları


Sonkurt H. O., Özkaynak Dağlı İ., Gündüz Köseoğlu T.

Osmangazi Tıp Dergisi, vol.48, no.Öğrenci Özel Sayısı, pp.28-37, 2026 (TRDizin)

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: 48 Issue: Öğrenci Özel Sayısı
  • Publication Date: 2026
  • Doi Number: 10.20515/otd.1928101
  • Journal Name: Osmangazi Tıp Dergisi
  • Journal Indexes: TR DİZİN (ULAKBİM)
  • Page Numbers: pp.28-37
  • Eskisehir Osmangazi University Affiliated: Yes

Abstract

Yapay zeka teknolojilerinin tıp eğitimine hızlı entegrasyonu, öğrencilere önemli akademik avantajlar sunarken beraberinde problemli kullanım risklerini de gündeme getirmektedir. Bu araçların tıp öğrencilerinin psikososyal sağlığı üzerindeki etkilerinin anlaşılması, teknolojinin eğitim süreçlerinde bilinçli ve güvenli kullanımı açısından kritik öneme sahiptir. Bu araştırmanın amacı, tıp fakültesi öğrencilerinin yapay zeka (YZ) sohbet botlarına yönelik problemli kullanım düzeylerini; yalnızlık, duygu düzenleme güçlüğü, YZ kullanımına ilişkin veriler ve performans beklentisi bağlamında incelemektir. Kesitsel ve ilişkisel tarama deseninde yürütülen çalışmaya 238 tıp fakültesi öğrencisi katılmıştır. Veriler Sosyodemografik Bilgi Formu, Problemli ChatGPT Kullanım Ölçeği, Duygusal Düzenleme Güçlüğü Ölçeği-16 (dürtüsellik alt boyutu), UCLA Yalnızlık Ölçeği Kısa Formu ve Chatbot Kullanımına Yönelik Davranışsal Niyet Ölçeği kullanılarak çevrim içi olarak toplanmıştır. Analizlerde tanımlayıcı istatistikler, Pearson korelasyon ve çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Kurulan çoklu doğrusal regresyon modeli istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (R² = 0.138, p < .001). Model katsayıları incelendiğinde, günlük YZ kullanım süresi (β = 3.84, p < .001) ve dürtüsellik düzeyinin (β = 0.43, p = 0.013) problemli YZ kullanımını anlamlı ve pozitif yönde yordadığı saptanmıştır. Yalnızlık (p = 0.307) ve performans beklentisinin (p = 0.156) ise problemli kullanım üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir yordayıcı etkisi bulunmamıştır. Tıp fakültesi öğrencilerinde YZ araçlarının problemli bir alışkanlığa dönüşmesinde, sosyal izolasyon veya akademik beklentilerden ziyade teknolojiye maruziyet süresi ve dürtüleri kontrol etme güçlüğü daha belirleyici risk faktörleridir. Tıp eğitimine YZ entegre edilirken, öğrencilerin duygu düzenleme becerilerini destekleyici koruyucu önlemlerin alınması önerilmektedi