HUKUK VE SİYASAL İKTİSAT: KURAMSAL VE ELEŞTİREL BİR GİRİŞ

Creative Commons License

ÇİFCİ H. B., YILMAZ F.

Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, cilt.16, sa.2, ss.522-558, 2026 (TRDizin)

Özet

Hukuk ve İktisat yaklaşımı, iktisadın siyasal içeriğinin görünmez kılınması ve siyasetin sözde siyasal olmayan iktisadın kavramlarıyla şekillendirilmesi olgularının hukuk kuramındaki bir tezahürüdür. Hukuk ve Siyasal İktisat yaklaşımı, iktisadın siyasal içeriğini yeniden merkeze alarak Hukuk ve İktisat yaklaşımının mevcut iktidar ilişkilerine kuramsal meşruiyet zemini sunan kabullerine alternatif, eleştirel ve reformist bir söylem üretmeyi amaçlar. Bu doğrultuda, Hukuk ve Siyasal İktisat yaklaşımı, hukuk ve iktisat arasındaki ilişkiyi yeniden ele alırken, Hukuk ve İktisat yaklaşımının metodolojik bireyciliğinin karşısına toplumsal yapıları ve iktidar ilişkilerini, hukuka servet maksimizasyonu ve verimlilik hedefi yükleyen anlayışının karşısına ön dağıtım ve yeniden dağıtım süreçlerinde sosyal adaletin gözetilmesi hedefini koyar. Bununla birlikte, yeknesak bir metodolojik çerçeveye dayanan bütünlüklü bir kuram üretmekte zorlanır.
The Law and Economics approach is a manifestation in legal theory of the phenomena whereby the political content of economics is rendered invisible, and politics is shaped through the concepts of supposedly non- political economics. The Law and Political Economy approach aims to produce an alternative, critical and reformist discourse by re-centering the political content of economics, thereby offering an alternative to the assumptions of the Law and Economics approach that provide theoretical legitimacy for existing power relations. In this regard, while re-examining the relationship between law and economics, the Law and Political Economy approach counters the methodological individualism of the Law and Economics approach by emphasizing social structures and power relations, and challenges the latter’s view that assigns wealth maximization and efficiency as the primary objectives of law by prioritizing social justice in processes of pre-distribution and redistribution. However, it struggles to produce a coherent theory grounded in a uniform methodological framework.