İsviçre Medeni Kanunu ve İsviçre Borçlar Kanunu'nun iktisabının ardından, Türk hukuku Kıta Avrupası Hukuk Sisteminin bir parçası olmuş ve mehazı olan İsviçre hukukuyla benzer sorunlar tartışılmaya başlanmıştır. Satıcının zarardan sorumlu olması, Roma kaynaklarına kadar uzanmaktadır ve ortaçağ hukukçuları tarafından farklı bir açıdan incelenmiştir. Bununla birlikte Hümanist doktrini ve Pandekt hukuk doktrini, Fransız ve Alman kanunlaştırmalarında satıcının zarardan sorumlu olmasına ilişkin düzenlemelerde farklıklara neden olmuştur. Federal Borçlar Kanunu'ndan önce İsviçre'de, kanton yasaları hem Fransız hem de Alman hukukundan etkilenmiştir. Bu etki, 1881 ve 1906 tarihli İsviçre Borçlar Kanunu’nda, özellikle ayıplı ifa nedeniyle alıcının sözleşmeden dönmesi halinde, satıcının sorumlu olduğu zarara ilişkin düzenlemelerde görülmektedir. Satıcının ayıplı ifa nedeniyle sorumlu olduğu zarar konusu, 1881 yılında İsviçre Borçlar yürürlüğe girmesinden bu yana tartışılmaktadır. Bu konuyla ilgili tartışmalar, 1911 yılında İsviçre Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girmesinden sonra da yoğunlaşmıştır. Bu görüş ayrılığı, geçtiğimiz yüzyıl boyunca İsviçre hukuk öğretisinde, doğrudan ve dolaylı zarar arasındaki ayrıma odaklanarak belirli aralıklarla yeniden gündeme gelmiştir. 28 Kasım 2006 tarihinde, İsviçre Federal Mahkemesi, “papağan kararı” olarak bilinen ve yukarıda bahsedilen tartışmayı yeniden alevlendiren bir karar vermiştir. Dolayısıyla, bu makalenin amacı, İsviçre ve Türk hukukunda doğrudan ve dolaylı zarar arasındaki farkı anlamlandırmak adına tarihsel arka planı incelemektir.
Following the reception of the Swiss Civil Code and Swiss Code of Obligations (SCO), Turkish law was integrated into the continental European legal system and began to face similar issues to those of its origin, i.e. Swiss law. Given the fact that, the seller's responsibility for damages dates back to Roman sources and was examined by medieval lawyers from a different angle. Nonetheless, humanists and pandectists contributed to the divergence of French and German legal codifications. Prior to the Federal Code of Obligations in Switzerland, cantonal laws were influenced by both French and German law. This influence can be seen in the SCO of 1881 and 1906, especially in the provisions concerning the seller's liability for damages resulting from the delivery of defective goods where the buyer rescinds the contract. The issue of the seller's liability for damages resulting from the delivery of defective goods has been debated ever since the SCO came into force in 1881. Controversy surrounding this issue intensified even after the 1911 SCO came into force. This divergence of opinion has periodically resurfaced in Swiss legal doctrine over the past century focusing on the distinction between direct and indirect losses. On 28 November 2006, the Swiss Federal Tribunal made a decision that would become known as the 'parrot decision', which reignited the aforementioned debate. Therefore, this article aims to examine the historical background in order to define the distinction between direct and indirect losses in accordance with the doctrine of Swiss and Turkish law.
