Spondiloartropati klinik bulguları olan ailesel Akdeniz ateşi (AAA) hastalarında, sakroiliit sıklığı, klinik ve radyolojik bulgular üzerine HLA-B27 antijeninin etkisi
Tezin Türü: Tıpta Yandal Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, TIP FAKÜLTESİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2007
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: TİMUÇİN KAŞİFOĞLU
Danışman: Cengiz Korkmaz
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Kaşifoğlu T. Spondiloartropati klinik bulguları olan ailesel Akdeniz ateşi (AAA) hastalarında, sakroiliit sıklığı, klinik ve radyolojik bulgular üzerine HLA-B27 antijeninin etkisi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı Romatoloji Bilim Dalı Yan Dal Uzmanlık Tezi, Eskişehir, 2007.AAA için tanı kriterlerini tam olarak karşılayan 256 AAA hastasının (128 erkek ve 128 kadın, ortalama yaş 27.2±6.3) dosyaları geriye dönük olarak değerlendirildi. İnflamatuar bel ağrısı, tekrarlayan artrit ve entesit öyküsü veya klinik bulguları olan hastalar belirlendi ve çalışma kriterlerinin ileri değerlendirilmesi için çağrıldı. Fizik muayene ve radyolojik bulguları karşılaştırmak için kontrol grubunu 41 ankilozan spondilit hastası oluşturdu. Değerlendirilen 256 hasta içinde toplam 70 hastada artrit veya entesit öyküsü vardı. Bunların 55'ne ulaşıldı ve çalışma için uygun olup olmadıklarını değerlendirmek üzere çağrıldı. 18 hastada direkt radyografi ve MRI ile sakroiliit tespit edildi. Sakroiiliti olan hastalar HLA-B27 sonuçlarına göre iki gruba ayrıldı. Tüm HLA-B27 pozitif hastalar erkekti ve AAA için aile öyküleri vardı. Direkt radyografi ile sakroiliit dereceleri evre 3-4 olduğu için bu hastalara sakroiliak MRI çekilmedi. 17 HLA-B27 negatif hastanın direkt radyografilerinde evre 0, 1, 2 sakroiliit gösterildi ve sakroiliiti doğrulamak için sakroiliak MRI çekildi. On hastada MRI ile sakroiliit saptandı. Bunlardan 5 tanesi erkekti. MEFV mutasyonları araştırıldı ve beş hasta M694V için homozigot, dokuz hasta heterozigot, bir hasta M694V/M680I için birleşik heterozigot ve bir hasta V726A/M680I için birleşik heterozigot pozitif olarak bulundu. İki hastada MEFV muatasyon analizi yapılamadı. Sonuç olarak, AAA hastalarında sakroiliit beklenenden daha sık görülen bir klinik bulgudur. HLA-B27 pozitif AAA hastalarında sakroiliit olabilir. Sakroiliitli hastalarda M694V'nin homozigot veya heterozigot varlığı AAA hastalarında beklenenden daha sıktır. Sakroiliiti ve eklem bulguları olan hastalarda AAA öncelikli olarak düşünülmelidir. Bu hastalarda alınacak iyi bir öykü AAA tanısının erken konulmasını sağlayacak, kolşisin tedavisinde gecikmeyi önleyecektir.