Türkiye Türkçesinde Kopula
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, TÜRK DİLİ VE EDEBİYATI ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2016
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İSA CEYLAN
Danışman: Ferruh Ağca
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Türk dili çalışmalarında sıkça işlenmiş bir konu olan kopula, araştırmacılar tarafından genel itibariyle ek fiil, bildirme, koşaç başlıkları altında ele alınmıştır. Kopula işaretleyicileri olarak adlandırdığımız +DIr, i-, var, yok, değil gibi yapılar dil araştırmacılarınca çoğunlukla benzer şekillerde veya münferit olarak incelenmiştir. Türk dilinin tarihi dönemlerinden itibaren söz konusu kopula yapıları değişik şekillerde kullanılagelmiş ve günümüz Türkçesinde de hem şekilsel hem anlamsal olarak sıkça kullanılmaktadır. Kopulatif şekiller, Türkiye Türkçesinde isim cümlelerinin yüklemini oluşturma işlevinin yanında cümlelerde kuvvetlendirme, olasılık, belirtme gibi işlevler de üstlenmektedirler. Çalışmamızda belirlemiş olduğumuz Türkiye Türkçesi metinlerinden örneklerle kopula işaretleyicilerinin kullanımları ve işlevleri üzerinde durulmuştur. Kopulatif formlar şekilsel ve anlamsal olarak bir arada değerlendirilmiş ve cümlelerden yola çıkarak işlevleri hakkında düşünceler dile getirilmiştir. Anahtar Sözcükler: Cümle, İsim Cümlesi, Kopula