Sistemik skleroderma tanılı hastaların klinik ve laboratuvar özelliklerinin ve prognostik faktörlerinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, TIP FAKÜLTESİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EBRU ÖZDEN YILMAZ
Danışman: Döndü Üsküdar Cansu
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Yılmaz Özden, E. Sistemik skleroderma tanılı hastaların klinik ve laboratuvar özelliklerinin ve prognostik faktörlerinin değerlendirilmesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı Tıpta Uzmanlık Tezi, Eskişehir, 2017. Sistemik skleroderma (SSk) nedeni bilinmeyen, gelişiminde vaskülopati, immün aktivasyon ve fibrozisin rol oynadığı, deride progresif kalınlaşma ile karakterize, sistemik bir bağ dokusu hastalığıdır. Bu çalışmada, SSk tanısı ile izlenen hastaların klinik ve laboratuvar özelliklerinin ve prognoz üzerine etkili faktörlerin saptanması, sonuçların literatür verileriyle karşılaştırılması amaçlandı. Çalışmaya Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi (ESOGÜTF) İç Hastalıkları ABD, Romatoloji BD 'da 2013 ACR/EULAR sınıflandırma kriterlerine göre SSk tanısı konulmuş 79 hasta dahil edildi. Hastaların 74 (%93.7)'ü kadın, yaş ortalaması 54.3 ± 12.7 (22-76) yıl idi. Ortalama tanı yaşı 46.73±13.4 yıl ve ortalama hastalık süresi 7.29±7.02 yıl idi. En sık başlangıç bulgusu Raynaud fenomeni (RF) (n=72, %91.1) ve cilt tutulumu (n=71, %89.9) idi. Kümülatif organ tutulumu değerlendirildiğinde; hastaların 73 (%92.4)'ünde RF, 63 (%79.7)'sinde sklerodaktili, 14 (%17.7)'sinde dijital ülser ve 22 (%27.8)'inde telenjiektazi mevcut idi. Hastaların %12.7'unda yutma güçlüğü, %6.3'inde gastroözafagial reflü saptanırken, %46.)'sinde özafagus motilite testi uzamış olarak saptandı. Akciğer tutulum oranı ise %59.5 (n=47) idi. Tüm grupta 5 (%6.3) hastada ölüm görüldü. En sık mortalite nedeni enfeksiyon ve hastalık tutulumu (akciğer yetmezliği ve anjiodisplaziye bağlı kanama) idi. Hastaların %5.1'ünde malignite geliştiği görüldü. Kanser gelişimi üzerine hastalıkla ilişkili veya tedavi (siklofosfamid ve azatioprin) ile ilgili faktörlerle bir ilişki bulunmazken toplam çekilmiş yüksek rezolüsyonlu akciğer tomografisi (HRCT) sayısının kanser gelişimini artırdığı saptandı. Anahtar Kelimeler: Sistemik skleroderma, prognostik faktörler, malignite, ölüm