Bazı bakteri (Serratia marcescens ve Stenotrophomonas maltophilia) ve bazı bakteri (Serratia marcescens ve Stenotrophomonas Maltophilia) ve potasyum nitrat uygulamalarının biber bitkisinin tuza toleransı üzerine etkileri

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, BAHÇE BİTKİLERİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2014

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: VOLKAN ALVEROĞLU

Danışman: ECE TURHAN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Sıla F1 biber çeşidinde fide döneminde tuz stresi koşullarında bakteri ve potasyum uygulamalarının etkileri araştırılmıştır. Denemede tuz sodyum klorür (NaCl) formunda, Potasyumlu gübre olarak, potasyum nitrat (KNO3) ile Serratia marcescens ve Stenotrophomonas maltophilia bakterileri kullanılmıştır. Bitkiler sera koşullarında ortalama 30/17 ºC sıcaklıkta (gündüz/gece) ve ~ % 50 nemde yetiştirilmiştir. Fide dikiminden 5 gün sonra, bitkiler 4-5 yapraklı olunca kök bölgesine bakteri solüsyonundan 10 mL enjekte edilmiş ve NaCl ve potasyum (K) uygulamalarına başlanmıştır. Ana uygulama olarak, 0 mM (Kontrol), 50 mM, 100 mM ve 150 mM NaCl uygulanmıştır. Alt uygulamalar ise; Kontrol, Stenotrophomonas maltophilia, Serratia marcescens, Stenotrophomonas maltophilia+50 mM Potasyum, Serratia marcescens+50 mM Potasyum ve 50 mM Potasyum olarak düzenlenmiştir. Tuz stresi, bitki gelişimini engelleyici ve kuru ağırlıklarını azaltıcı etki yapmıştır. Bakteri ve K uygulamaları bu engelleyici etkiyi özellikle 50 ve 100 mM NaCl uygulamalarında azaltmıştır. Tuz stresi Sıla F1 biber çeşidinde yaprak oransal su kapsamı ve membran stabilite indeksini konsantrasyonlara bağlı olarak azaltmıştır. SPAD değerleri ise tuz uygulamalarından etkilenmemiştir. Özellikle 50 ve 100 mM NaCl uygulamalarında SPAD değerlerinde bakteri ve K uygulamaları ile iyileşme görülmüştür. Na iyonu, tuz uygulamaları ile artmış en fazla artış bitkilerin gövde kısmında olmuştur. Yaprak ve kök Na miktarı bakteri ve K uygulamaları ile azalmıştır. K ve Mg iyonları, tuz uygulamaları ile azalmış, Ca iyonları ise artmıştır (gövde dışında). En düşük düzeyde K ve Ca birikimi köklerde olmuş bunu gövde kısmı takip etmiş ve yapraktaki miktarların, diğer iki bitki kısmından daha fazla olduğu belirlenmiştir. Yaprak ve kök K ve Mg miktarlarında bakteri ve K uygulamaları ile birlikte artış gözlenmiştir. Mg miktarı özellikle 50 mM NaCl uygulamasında bakteri uygulamaları ile artmıştır. Klor iyonu miktarının genel olarak en fazla biriktirildiği kısım yaprak ve gövde kısmı olmuştur. Bakteriler Cl miktarı üzerine etkili olmazken, K uygulamasının kısmen Cl oranını azalttığı belirlenmiştir.