Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EKİN EZGİ BARAN
Danışman: Canan Akay
Özet:
Atrofik Alt Çene Kemiğine Uygulanan Subperiosteal ve İntraosseöz İmplantlara
Gelen Kuvvetlerin Sonlu Elemanlar Stres Analizi Yöntemi ile Değerlendirilmesi
Amaç: Mandibular kemik atrofisi olan hastalar için genel olarak önerilen tedavi,
standart dental implantların kullanılmasını sağlamak için kapsamlı kemik
rekonstrüksiyonunu içerir. Bununla birlikte, bu prosedürlerin öngörülemeyen prognozları
ve komplikasyon riskleri vardır; teknik beceri, ekstra zaman ve daha yüksek maliyetler
gerektirir. Greft cerrahileri sonucunda gerçekleşmesi beklenen osseointegrasyon süresi
konvansiyonel yöntemlere oranla çok daha uzundur. Etkinlikleri ve basit prosedürleri
sebebiyle kısa implantlar ve subperiosteal implantlar alternatif tedavi yöntemleri olarak
kullanılmaktadırlar.
Materyal ve Metod: Çalışmamızda atrofik mandibula posterior bölge
rehabilitasyonu için 3 farklı tedavi yöntemi planlanarak 3 adet 44-45-46 nolu bölgeleri
dişsiz ve atrofiye uğramış model elde edildi. Modellerinilkine atrofik mandibula kemiği
üzerine 44 ve 46 nolu bölgelere 4x6 mm boyutlarında iki adet implant yerleştirildi.
Modellerin ikincisinde; atrofinin rehabilitasyonu amaçlı greft uygulamasının ardından 44
ve 46 nolu bölgelere 4x10 mm boyutlarında 2 adet implant yerleştirildi. Üçüncü modelde
atrofik kemik üzerine toplam 5 pencereli subperiosteal implant yerleştirildi. Üç farklı
modele uygulanan 100 N’luk dikey yönde kuvvetler sonucunda trabeküler kemik,
kortikal kemik, implant gövdeleri, abutmentler protetik yapılara ait altyapı materallerinde
oluşan stres değerleri kıyaslandı. Kortikal ve trabeküler kemiklerde meydana gelen
maksimum ve minimum principal stres değerleri, abutment, implant gövdeleri ve
altyapıda oluşan Von Mises stres değerleri Sonlu Elemanlar Stres Analizi yöntemiyle
karşılaştırılmıştır.
Sonuç: En yüksek stres değerleri ise genel olarak kısa implant üzerine uzun
abutmentlerle modellenen 1 numaralı modelde görüldü ve en az tercih edilmesi gereken
grup olduğu ve en mantıklı tedavi yönteminin subperiosteal implantlar olduğu kanısına
varıldı.