Farklı lokasyonlarda ekilen buğday çeşitlerinin optimum ekim sıklığının belirlenmesi

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, TARLA BİTKİLERİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2011

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: SUAT ÖZDEMİR

Danışman: MURAT OLGUN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışma, Eskişehir, Hamidiye ve Uşak'ta 2009-2010 üretim sezonunda yürütülmüştür. Denemede, farklı ekim sıklıklarının (350-500-650-800 tane/metrekare), üç farklı çevrede, Müfitbey ve Nacibey ekmeklik buğday çeşitleri ile Dumlupınar makarnalık buğday çeşidi üzerine tane verimi, bitki boyu, hasat indeksi, biyokütle ağırlığı, bin tane ağırlığı, metrekarede tane ve başak sayısı, başakta tane sayısı ve ağırlığı, hektolitre ağırlığı, tane protein oranı ve sedimentasyon değeri yönünden etkileri incelenmiştir.Denemede, tane verimi ortalaması 299,9 kg/da olurken, en yüksek verim Nacibey ekmeklik buğday çeşidinden (344,3 kg/da), en düşük verim ise Dumlupınar makarnalık buğday çeşidinden (270,8 kg/da) alınmıştır. Verim yönünden Hamidiye en yüksek verim alınan bölge olarak belirlenirken, bunu Uşak ve Eskişehir izlemiştir. Sonuç olarak söz konusu çeşitlerin her üç çevrede optimum ekim sıklığının 570 tane/metrekare olduğu tespit edilmiştir.Tane verim ile tane protein oranı arasındaki ilişki olumsuz ve çok önemli olarak saptanmıştır (P<0,01). Ayrıca, tane verimi ile hasat indeksi, biyokütle ağırlığı, bin tane ağırlığı, metrekarede tane sayısı, başakta tane sayısı, başakta tane ağırlığı, hektolitre ağırlığı ve sedimentasyon değeri arasında olumlu ve çok önemli ilişkiler tespit edilmiştir (P<0,01).Anahtar Kelimeler: Ekim sıklığı, buğday, tane verimi, verim unsurları, kalite.