Süper iletkenlik teorileri


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, FİZİK ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 1998

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: BEKİR ORUNCAK

Danışman: ŞADAN KORKMAZ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışmada, süperiletkenlik konusu ve bu konunun gelişmesinde basamak teşkil etmiş teoriler incelenmiştir. Bazı metaller ve onların alaşımları Tc gibi, malzemeye özgü bir sıcaklığın altında soğutulduklarında dirençleri sıfır olur. Bu duruma süperiletken durum denir. Bu durumun bir diğer özelliğide geçiş sıcaklığının altındayken dışardan uygulanan bir manyetik alanı içerisine kabul etmez ve onu tamamen dışlar; yani ideal diamanyetiktir. Süperiletkenlik tamamen kuantum mekaniksel bir olaydır. Süperiletken hali veren olgu, metalin iletkenlik elektronlarının kristal örgüsünü oluşturan iyonlar yardımıyla birbirini çekerek çiftler oluşturmasıdır ve bu çiftlere Cooper çiftleri adı verilmektedir. Süperiletkenliğin mikroskobik teorisi 1957 yılında, Bardeen, Cooper ve Schrieffer tarafından ileri sürülmüştür. BCS teorisi olarak bilinen bu teori birçok çalışmanın sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Gorter ve Casimir süperiletken durumun termodinamiğini geliştirmişlerdir. London kardeşler ve Pippard elektromanyetik özellikler üzerine çalışmışlardır. Ginzburg ve Landau 1950 yılında fenamonolojik bir teori geliştirerek olaya katkıda bulunmuşlardır. Süperiletkenlik konusunda bilim adamları, günümüzde Bednorz ve Müller'in 1986'da açtığı yoldan ilerlemektedirler. Amaçları ise oda sıcaklığında süperiletkenliği sağlayıp, bu konuyu teknolojik ürün olarak insan yaşantısına sokmaktır. Anahtar Kelimeler : Süperiletkenlik, Süperiletkenlik Teorileri