Manyetik trametes versicolor biyokütlesi ile boyar madde giderimi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, BİYOLOJİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2013
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÜRHAN CENGİZ
Danışman: AHMET ÇABUK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışmada tekstil endüstrisinde kullanılan, Reaktif Mavi 13 (RM13), Reaktif Sarı 85 (RS85) ve Reaktif Viyole 1 (RV1) gibi tekstil boyar maddelerinin renk giderimleri için manyetik hale getirilmiş Trametes versicolor biyokütlesinin kullanılabilirliği araştırılmıştır. Optimizasyon çalışmaları sonucunda manyetik Trametes versicolor biyokütlesi RM13 için %98,30, RS85 için %96,02 ve RV1 için %98,56 renk giderimi sağlanmıştır. FT-IR analizi, bazı biyomoleküllerin piklerindeki değişimler söz konusu boyar maddelerin biyosorpsiyondan sorumlu gruplar olabileceklerini düşündürmektedir. Ayrıca yapılan toksisite testinde; RM13 boyar maddesinin 15. dakika EC50 değeri renk giderimi öncesi %5, renk giderimi sonrası bu değer %100; RS85 boyar maddesinin 15. dakika EC50 değeri renk giderimi öncesi %6, renk giderimi sonrası bu değer %80; RV1 boyar maddesinin 15. dakikada EC50 değerleri renk giderimi öncesi %6, renk giderimi sonrasında ise %100 bulunmuştur. Toksisitedeki bu değişim bize biyosorbent ile muamele edilmiş boyar maddelerin önemli ölçüde toksisitesinin azaldığını göstermiştir. Uygulanan izoterm modellerine göre her üç boyar maddenin adsorpsiyonunun da Langmuir izoterm modeline uygun olduğu anlaşılmıştır. Deneylerden elde edilen veriler ışığında yalancı ikinci dereceden kinetik yaklaşım modelinin daha uygun olduğu gözlemlenmiştir. Taramalı elektron mikroskobu ve manyetik kuvvet mikroskobu ile biyosorpsiyon işlemi sonrası doğal biyokütle ile manyetik biyokütle yüzeylerindeki farklılıklar görüntülenmiş; manyetik hale getirilmiş biyosorbentin yüzeyinde pürüzlerin arttığı ve dolayısı ile daha geniş bir yüzey alanının elde edildiği düşünülebilir. Yapılan EDX analizleri manyetik hale getirmek üzere yüzeye Fe3O4 kaplanması ile yüzeydeki Fe miktarının önemli düzeyde arttığı görülmektedir. Boyar maddeler ile temas eden manyetik biyokütlelerdeki C miktarındaki azalma, boyar maddelerin C ile bir kompleksleşme oluşturabileceğini düşündürmektedir. Sonuç olarak elde edilen veriler ışığında seçilen boyar maddeler için toksisitedeki azalma ve uygulama kolaylığı ile başarılı olarak nitelendirilebilecek sonuçlar doğrultusunda çevresel uygulamalar için de önemli bir biyosorbent geliştirildiği söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Biyosorpsiyon, nanopartikül Fe3O4, Trametes versicolor.