Deneysel Subaraknoid Kanamada Bazı Nörolojik Fonksiyon ve Sinaptik Bağlantılara Metforminin Etkisi


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sinir Bilimleri, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: FULYA BÜGE ERGEN

Danışman: Didem Turgut Coşan

Özet:

Başlık: Deneysel Subaraknoid Kanamada Bazı Nörolojik Fonksiyon ve Sinaptik

Bağlantılara Metforminin Etkisi

Amaç: Subaraknoid kanama (SAK) mortalite ve morbidite oranı yüksek olan bir

inme türüdür. Sağ kalan hastalarda motor ve hafıza-öğrenme fonksiyonlarında uzun

dönemde iyileşmeyen bozukluklar görülmektedir. Söz konusu fonksiyonların kontrolü

ve devamlılığını sağlayan frontal lob, serebellum, omurilik ve hipokampüs

bölgelerindeki sinaptik bağlantıların hasarlandığı düşünülmektedir. Son zamanlarda

nöroprotektif etkileri olabileceği bildirilen metforminin hasar alan sinaptik

bağlantılara ve bozulan fonksiyonlara olumlu etki edebileceği öngörülmektedir.

Yöntem: Sıçanlara SAK öncesi veya sonrasında bir hafta boyunca metformin

uygulanıp etkisi motor ve hafıza-öğrenme testleriyle gözlemlendi. Frontal lob,

serebellum, omurilik, hipokampüs dokularında ve serum örneklerinde qPCR yöntemi

ile nöronal hasar ve iyileşme ile ilişkili yolaklardaki AMPK, SIRT1, mTOR, Akt, p53,

PTEN, ROCK1, miR-132, miR-134 ve miR-138 moleküllerinin gen düzeyleri ve

plazma örneklerinde ELISA yöntemiyle NFL seviyesi ölçüldü. Serebellum, motor ve

prefrontal korteks, omurilik, hipokampüs dokularından alınan kesitler Nissl

yöntemiyle boyanarak nöron sayımı, Golgi-Cox yöntemiyle boyanarak dendritik

analizler yapıldı.

Bulgular: SAK sonrası azalan motor ve hafıza-öğrenme fonksiyonlarının

metformin tedavisi uygulanmış hayvanlarda arttığı, hasar alan nöronal yapıların ve

moleküler mekanizmaların anlamlı ölçüde düzeldiği gözlemlendi. SAK öncesi ve

sonrası metformin uygulamasının hafıza-öğrenme performansını yükselttiği, ilişkili

bölgelerdeki nöronal morfolojinin ve moleküler yolaklardaki gen düzeylerinin SAK

öncesinde gözlenen normal seviyelere geldiği belirlendi.

Sonuç: SAK öncesi metformin uygulamasının motor ve bilişsel fonksiyonlar

üzerine koruyucu etkisi olduğu, SAK sonrası metformin uygulamasının motor ve

hafıza-öğrenme fonksiyon bozukluklarına ve nöronal hasara karşı etkili olduğu

belirlenmiştir. Serum örneklerindeki mRNA seviyelerinin doku seviyeleriyle

benzerliği klinikte invazif olmayan yöntemle ölçüm yapılabilmesi açısından

önemlidir. Bu parametrelerin tanı-tedavi aşamalarında biyobelirteç olarak

kullanılabileceği düşünülmektedir.