Yoğun bakım ünitesinde nozokomiyal acinetobacter bakteriyemisine yol açan risk faktörlerinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, TIP FAKÜLTESİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEHMET OKAN YILDIRIM
Danışman: ELİF DOYUK KARTAL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Yıldırım, M.O. Yoğun bakım ünitesinde nozokomiyal Acinetobacter bakteriyemisine yol açan risk faktörlerinin değerlendirilmesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, Tıpta Uzmanlık Tezi; 2018. Bu retrospektif vaka kontrol çalışmasında, 2013-2016 yılları arasında Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Anestezi Yoğun Bakım'da yatan ve hastane kaynaklı Acinetobacter bakteriyemisi olan hastalarda bakteriyemi ve mortalite için risk faktörleri değerlendirildi. Vaka ve kontrol gruplarındaki yaş ortancaları (çeyrekler arası aralık) sırasıyla 55,0 (32,0-68,0) ve 59,0 (39,0-64,0) yıl idi. Tüm Acinetobacter türlerinde çoklu ilaç direnci oranı %90,2 iken, A. baumannii suşlarında bu oran %97,8 olarak saptandı. Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde bakteriyemi öncesi karbapenem kullanımı ve göğüs tüpü varlığı Acinetobacter bakteriyemisi için bağımsız risk faktörleri olarak saptandı [OR:3,67; p=0,005 ve OR:7,31; p=0,017]. Vaka grubunda 30 günlük mortalite için risk faktörleri değerlendirildi ve tek değişkenli analizde endotrakeal entübasyon, Pittsburgh Bakteriyemi Skoru, total parenteral nütrisyon, ampirik tedavinin uygun olmaması ve hipertansiyon varlığı mortalite ile ilişkili bulundu. Çok değişkenli lojistik regresyon analizde ise hipertansiyon varlığı [OR:4,61; p=0,038], ampirik tedavinin uygun olmaması [OR:6,46; p=0,010] ve serum albümin düzeyinin [OR:0,196; p=0,029] mortalite ile ilişkili olduğu gösterildi. Sonuç olarak, enfeksiyon etkeni ile direnç profilini öngörebilmek ve hastalara uygun ampirik tedaviyi gecikmeden başlayabilmek için her hastanenin sürveyans programları oluşturması gerekmektedir. Başta karbapenemler olmak üzere tüm antibiyotiklerin ampirik kullanımı öncesinde hastane sürveyans verileri göz önünde bulundurulmalıdır. Ayrıca sağlık personelinin enfeksiyon kontrol prosedürlerine uyumu sağlanmalıdır. Hastalara yapılan tüm invaziv girişimlerin endikasyonu gözden geçirilmeli, mümkünse alternatif non-invaziv yöntemler tercih edilmelidir. İnvaziv işlem gerektiği durumlarda ise invaziv araç en kısa sürede sonlandırılmalı ve kateterlerde bakım ihmal edilmemelidir. Anahtar Kelimeler: Acinetobacter bakteriyemisi, bakteriyemi, mortalite risk faktörleri