Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, DİŞ HEKİMLİĞİ FAKÜLTESİ, KLİNİK BİLİMLER BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: TUĞBA KAVALCI
Danışman: Başak Şeker
Özet:
Sıçanlarda Deneysel Olarak Oluşturulan Periodontitis Modelinde Astaksantinin Oksidatif Stres ve Histopatoloji Üzerine Etkilerinin İncelenmesi Amaç: Bu çalışmanın amacı, deneysel periodontitis oluşturulmuş ratlarda Astaksantin (AST)’ in sistemik uygulamasının periodontal dokularda oksidatif stres ve kemik yıkımı üzerine olan etkilerinin immünhistokimyasal, biyokimyasal ve histomorfometrik olarak incelenmesidir. Gereç ve yöntem: Bu çalışmada ağırlıkları 230-250 gr olan 40 adet Wistar albino rat kullanıldı. Ratlar her grupta 10 adet olacak şekilde 4 gruba ayrıldı; 1.Kontrol grubu, 2.Periodontitis grubu, 3.Periodontitis oluşturulup AST 0,5mg/kg/ml uygulanan grup ve 4.Periodontitis oluşturulup AST 1mg/kg/ml uygulanan grup. Deneysel periodontitis oluşturmak amacıyla, 4/0 ipek ligatürler sağ-sol mandibular birinci molar dişlerin marjinal diş etine yerleştirildi. 15 gün sonunda ilaç gruplarına 11 gün boyunca AST oral gavaj yolu ile uygulandı. Kan-serum örnekleri alındıktan sonra ratlar sakrifiye edildi. Alınan yumuşak ve sert doku örnekleri ile serum örnekleri biyokimyasal ve immünhistokimyasal olarak değerlendirildi. Bulgular: Yumuşak dokuda PCR analizine göre TNF-α, IL-6 ve iNOS seviyelerinin, periodontitis grubuna göre AST uygulanan gruplarda anlamlı ölçüde düşük olduğu belirlendi (p<0.05). Serum ELISA testi sonuçlarına göre MDA seviyeleri periodontitis grubunda AST uygulanan gruplara göre anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p<0.05). MPO ve TNF-α değerleri periodontitis grubunda daha yüksek ölçüldü fakat anlamlı fark bulunamadı (p>0.05). İmmünohistokimyasal değerlendirmelerde apoptotik hücre miktarı, oksidatif strese bağlı artan 8-OHdG ve mast hücre infiltrasyonu periodontitis grubunda AST uygulanan gruplara kıyasla anlamlı olarak fazlaydı (p<0.05). Ayrıca kemik kaybının AST gruplarında daha az olduğu belirlendi (p<0.05). Sonuç: AST’ nin, oksidatif stres ve enflamasyon üzerine yararlı etkilerinin bulunduğu ve periodontitistin tedavisinde, oluşan doku ve kemik yıkımını yavaşlatmak için kullanılabilecek bir ajan olabileceği sonucuna varıldı.