Sağlık çalışanlarının çocuğun fiziksel ve cinsel istismarı konusundaki farkındalık düzeylerinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, TIP FAKÜLTESİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SELİME YELKEN KARABAY
Danışman: Hüseyin Balcıoğlu
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Çocuk istismarı hem ülkemizde hem de dünyada sık karşılaşılan, önlenebilir önemli bir halk sağlığı problemidir. Bu çalışma çocuk istismarının önlenebilmesi ve tanılanmasında özel bir konuma sahip olan sağlık çalışanlarının bu konudaki farkındalık düzeylerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmamız 1 Şubat-1 Ağustos 2020 tarihleri arasında Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sağlık, Uygulama ve Araştırma Hastanesi'nde çocuk hastaların başvurduğu bölümlerde görev yapan ve çalışmamıza katılmayı kabul eden 132'si (%64.1) kadın, 74'ü (%45.6) erkekten oluşan toplam da 206 sağlık çalışanı ile yapıldı. Katılımcıların %45.6'sı (94) hekim, %39.8'i (82) hemşire ve ebe, %14.6'sı (30) diğer meslek (att, paramedik vb.) grubundandı. Katılımcıların %69.4'ü (143) okul öğrenimi sırasında, %22.8'i (47) sonrasında çocuk istismarı konusunda eğitim almıştır. %61.2 (126) katılımcı çocuk istismarı vakasıyla karşılaşmış, en çok karşılaşılan olgu fiziksel istismar olarak tespit edilmiştir. %76.2 (157) katılımcı çocuk istismarı vakalarının yeterince bildirilmediğini, %64.1 (109) katılımcı ise bu konu hakkında yeterince bilgi sahibi olunmamasının bildirilmeme nedenine olarak söylemiştir. %69.2 (139) katılımcının en zorlandığı konu öykü alma olarak saptandı. %55.3 (114) katılımcının şüpheli çocuk istismarı vakalarında polise haber vereceği tespit edildi. Hekimlerin İÇÜFBAÖ'den aldığı ortalama puan 76.56 ±7.5 iken, hemşire ve ebelerin 73.63 ±6.5'dir. Hekimlerin bu konudaki bilgi düzeyi hemşirelerden istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulundu. Çalışmamızın bulgularına göre sağlık çalışanlarının çocuk istismarı konusunda bilgilerinin yeterli olmadığını, okul öğrenimi sırasında ve sonrasında verilen eğitimlerin yetersiz olduğu düşünülmektedir. Sağlık çalışanlarının farkındalıklarının artırılması için hem okul öğrenimleri sırasında hem de sonrasında eğitimler düzenlenmelidir.